وارد شده وگفته‌اند كه : مىزنند ايشان را هر گاه ترك كنند آنرا در نه سالگى يا در ده سالگى بنا بر اختلاف أحاديث . وممكن است كه اينها بعنوان استحباب باشد ، وممكن است كه بر سبيل وجوب باشد نهايت تأكيد در مؤاخذه بعد از بلوغ بيشتر باشد وبآن اعتبار آن تخصيص يافته باشد بذكر درين فقرهء مباركه . 6306 عادة النّبلاء السّخاء والكظم والعفو والحلم . عادت نبيلان يعنى مردم نجيب يا تند فطنت سخاوت است وفرو خوردن خشم ودر گذشتن از گناه مردم وبردبارى . 6307 عمى البصر خير من كثير من النظر . كورى ديده بهترست از بسيارى از نگريستن يعنى نگريستنهاى نامشروع . 6308 عزيمة الخير تطفئ نار الشّرّ . قصد كار خير فرو مىنشاند آتش شرّ را ، يعنى گاه هست كه آتش شرّى كه متوجّه كسى باشد از بلائي يا مصيبتى فرو مىنشيند ودفع مىشود بمجرّد قصد كار خيرى كه أو بكند يا اين كه آتش شرّ گناهى كه كرده باشد فرو مىنشيند بمجرّد قصد كار خيرى كه بكند واين كفارهء آن مىشود . 6309 عظم الجسد وطوله لا ينفع إذا كان القلب خاويا . بزرگى بدن ودرازى آن سود نمىدهد هر گاه بوده باشد دل خالى . مراد اينست كه عمده در آدمي اينست كه با عقل وشعور باشد وهر گاه دل آن خالى باشد از آن هر چند بحسب جثه بزرگ باشد كارى ازو نمىآيد . 6310 عباد مخلوقون اقتدارا ، ومر بوبون اقتسارا ، ومقبوضون احتضارا . بندگانيند آفريده شده از روى قدرت ، وتربيت كرده شده از روى قهر ، وگرفته شده از براي حاضر شدن . ظاهر اينست كه مراد وصف مطلق بندگان خدا باشد باين كه